|
Ligging
Landgoed Pijnenburg ligt ten noordwesten
van de Biltse weg, tussen Soest, Baarn en Lage Vuursche.
Officieel ligt het in de gemeente Baarn. Het landgoed ligt, net
als Lage Vuursche in de Laagte van Pijnenburg. Deze laagte is
onderdeel van de Utrechts Heuvelrug maar lager en natter. Het
landgoed grenst aan Soestdijk en bestaat uit drie
boswachterijen: ’t Hooge Erf, Kievitsdal en De Brandenburg.
Landgoederen zijn vaak ontstaan bij
grenzen. Denk aan rivieren en belangrijke wegen. Maar ook
grenzen van bodemtypen, grondsoorten en landschapsvormen. Ook
landgoed Pijnenburg is hier een voorbeeld van. Dit landgoed, wat
vroeger veel uitgestrekter was, lag zowel in Soest als in Baarn,
is ontstaan op de grens van dekzandlandschap (De Zoom, Korte en
Lange Duinen) en veengebied (Pijnenburg, Hees).
Hoe komt u er?
Door bijvoorbeeld te parkeren langs De
Biltseweg. Op sommige plekken kunnen een paar auto's staan. Ook
bij ’t Spiehuis aan de Biltseweg is wat ruimte (een gedeelte van
de parkeerplaats is gereserveerd voor gasten van 't Spiehuis).
Na het parkeren, steekt u de Biltseweg over. Op de fiets kunt u
er komen door het fietspad langs de Biltseweg te volgen of via
de bossen naar Pijnenburg te rijden. Er stopt geen openbaar
vervoer in de directe omgeving van Pijnenburg. Wel kunt u
gebruik maken van de
regiotaxi.
Of de bus naar Lage Vuursche nemen en van daaruit naar landgoed
Pijnenburg lopen.
Honden?
Honden moeten aan de lijn.
Let op het bordje bij de ingang.
Wandelingen?
Het landgoed is voor het grootste deel
vrij toegankelijk. Er zijn geen uitgezette wandelingen op het
landgoed. Wel zijn er beschrijvingen van wandelingen op internet
te vinden.
Eten en drinken
De
Charlottehoeve voor
een kop koffie en een appelbol.
’t Spiehuis voor lunch of diner, Biltseweg 45-47, gemeente
Soest. Reserveren aanbevolen. Het restaurant heeft nog geen
website.
Omvang
Het landgoed was oorspronkelijk 470
hectare en is nu kleiner doordat stukken grond verkocht zijn.
Het landgoed ligt, komend vanuit Paleis Soestdijk, rechts van
de Biltseweg. Nog niet zo lang geleden behoorde ook een
uitgestrekt gebied links van de Biltseweg tot het landgoed.
Oorspronkelijk strekt het landgoed zich uit van ongeveer 800
meter ten noorden van Pijnenburgergrift tot ongeveer 1200 meter
ten zuiden van dit turfafvoerkanaal.
Eigenaar
Het landgoed is in handen van de familie
Insinger. Het huis is niet toegankelijk maar grote delen van het
landgoed wel. In het weekend zijn enkele lanen gesloten voor
publiek.
Geschiedenis
In de voorlaatste ijstijd
zijn het Gooi en de Utrechtse Heuvelrug gevormd. Daartussen
bleef in eerste instantie een gat over, die we nu de Laagte van
Pijnenbug noemen. In deze laagte was het veel natter dan elders
op de Utrechtse Heuvelrug waardoor plaatselijk veen ontstond.
Ten westen van Baarn, ten zuidwesten van Soest en ten noorden
van De Bilt lagen veengebieden die vanaf 1200 werden ontgonnen
voor turfwinning. Monniken van het klooster Oostbroek ontgonnen
de Laagte van Pijnenburg.
Die van Pijnenburg
Al in de 12e eeuw komt de naam Pijnenburg voor in een
akte. Hierin wordt geschreven over een veenoorlog tussen ‘die
van Pijnenburg’ en de Bisschop van Utrecht. Het geschil werd
beslecht met toestemming tot het graven van de
Pijnenburgergrift. In kaarten van voor 1647 wordt Pijnenburg
aangegeven als kasteel. Rond 1640 zou het kasteel zijn
afgebroken of afgebrand.
Huis in 1647
In 1647 werd er een huis gebouwd op het landgoed, ontworpen door
Phlippus Vingboons. Het huis werd gebouwd in opdracht van
mevrouw Sarah de Wael, weduwe van Jacob Jacobsz Hinlopen,
schepen van de stad Amsterdam. Het werd een huis met een formeel
lanenstelsel. Boerderij Laanzicht herinnert daar nog aan. De
hoofdas werd langs de Pijnenburgergrift gelegd, nu de Biltseweg.
In 1823 is het park verlandschappelijkt en voorzien van een
serpentinevijver.
De Wilde
In de 17e en 18e eeuw is het huis vaak van eigenaar gewisseld.
Bij het huis hoorde onder andere het recht op twee kerkbanken in
de Nederlands-hervormde Kerk van Lage Vuursche. In 1824 wordt de
heer De Wilde eigenaar van het landgoed. Hij is rijk
teruggekeerd uit Nederlands Indië. Door de heer De Wilde wordt
in 1835 het huis aan de voorzijde uitgebreid met een nieuwe
aanbouw: een groot rechthoekig landhuis gebouwd voor en tegen
het oorspronkelijke huis. Hij heeft ook de mooie vijvers aan
laten leggen en veel beuken geplant. Hij blijft hier wonen, tot
hij het huis in 1859 verkoopt aan H.A. Insinger. In deze familie
is het huis altijd gebleven. In 1911 wordt de heer E.H.D.
Insinger eigenaar, die het huis laat verbouwen en moderniseren.
Wat kunt u verwachten?
Pijnenburg beschikt over
uitgebreide bossen waarin u kunt wandelen. Diverse toegangen
onder andere vanaf de Biltse weg. Een afwisselend landschap met
loofbossen, dichte dennenbossen, weilanden, houtwallen en kleine
witte huisjes met rode luiken. De bossen zijn een stuk rustiger
dan die rond de Lage Vuursche.
Veel mensen verstaan onder een landgoed
een mooie tuin met een deftig huis waar iemand van adel woont.
Een landgoed is meer dan dat: het is een samenhangend geheel van
onroerende goederen dat centraal beheerd wordt. Een landgoed
werd voor verschillende doeleinden gebruikt bijvoorbeeld de tuin
voor eigen recreatie, het bos voor houtproductie en de jacht, de
weilanden voor veeteelt en landbouw enzovoort. Van buitenaf
staat een landgoed vaak bloot aan bedreigingen: financiële,
planologische en economische. Tegenwoordig wordt de functie van
recreatie steeds belangrijker (maar dan niet voor de eigen
familie maar voor bezoekers). De redding van veel landgoederen
is waarschijnlijk de functie van natuurbehoud. Natuurlandschap
wordt in Nederland steeds belangrijker. Dit landschap blijft in
stand door een samenwerking van mens en natuur.
Meer informatie
Mooi document over de
Laagte van Pijnenburg, op de site van Utrechts Landschap
Gebruikte bronnen: website
Kastelen in Utrecht,
Tastbare Tijd, cultuurhistorische atlas van de provincie
Utrecht, Landelijk Soest door P. Augustinus en J. Simon
Foto's: Alexandra Tom
|