Ligging

Het Slangenbosje ligt in Soest (wijk: Soestdijk) bij de Ir. Menkolaan.

Hoe komt u er?

Als u vanaf Paleis Soestdijk komt (aan de Amsterdamse Straatweg), volgt u de Vredehofstraat en vervolgens de Burgemeester Grothestraat. Bij de eerste rotonde neemt u de derde afslag, de Inspecteur Schreuderlaan. Bij het Verzetsplein is een ingang van het Slangenbosje. U kunt ook bij het Verzetsplein linksaf slaan. U ziet dan op een gegeven moment aan uw rechterhand de tweede ingang van het bosje. Hier staat ook een informatiebord over het Slangenbosje.

Honden

Niet toegestaan.

Wandelpaden

Er is geen wandeling uitgezet maar het Slangenbosje is klein. Volg het pad en loop een rondje. Ook leuk met kleine kinderen.

Eten & drinken

In de directe omgeving zijn geen mogelijkheden om iets te eten of te drinken.

Eigenaar

Het gebied is eigendom van de gemeente Soest.

Omvang

5 hectare

Verklaring naam

Er komen ringslangen voor in het bosje. Hier dankt het gebied haar naam aan.

Geschiedenis

Het bosje vormde vroeger een onderdeel van landgoed Braamhage. Dat bestond al in 1818 onder de naam Beek en Daal. Het bosje werd behalve als park ook als geriefhoutbosje gebruikt. De grote waterelementen zijn mogelijk ontstaan door kleinschalige turfwinning. De rechte vormen duiden op een welbewuste aanleg.

Wat kunt u in dit gebied verwachten?

Het grootste deel van dit stukje natuur bestaat uit bos en water. Het Slangenbosje ligt aan de voet van een bijna 20 meter hoge stuwwal. Het hele jaar door stroomt er zoet kwelwater van de stuw naar het slangenbosje. Een voor Nederland inmiddels vrij unieke vegetatie is daar van het gevolg. Door ontwatering, ontginning en stadsuitbreiding zijn dergelijke bosjes een zeldzaamheid geworden.

Het Slangenbosje is een zogenaamd elzenbroekbosje met bijzondere diersoorten: de ringslang, de hazelworm en de ijsvogel. Er leven vogels als matkop, fitis, roodborst, kleine bonte specht, winterkoning en de bonte vliegenvanger. Ook de vleermuis komt er voor. Wat betreft planten staan er vooral planten die van vocht houden. De meest voorkomende bomen zijn de zwarte els en de es. Verder treffen we de berk en de esdoorn aan. Enkele oude bomen zoals de grauwe abeel, de paardenkastanje en de linde stammen nog uit de tijd dat het Slangenbosje een park was.

Opvallend is een open, drassig veldje. In 1988 is hier de bovenlaag 30 cm afgegraven om de vegetatie weer dicht bij het grondwater te krijgen. Het grondwater is in de loop der jaren in dit gebied gedaald onder andere door waterwinning. Het veldje wordt een of twee keer per jaar gemaaid om te voorkomen dat er een elzenbosje ontstaat. Het maaisel wordt op hopen langs het veldje gelegd. Dit zijn uitstekende broedplaatsen voor ringslangen. Aan de noordkant is een poel gegraven. Door de flauwe helling en de zonligging is deze poel een goede woonplek voor watersalamanders en heidekikkers.

Beheer

Het beheer is gericht op het zorgen voor voldoende licht zodat de hoge bomen niet al het licht wegnemen voor struiken en bodemplanten. Zo wordt ook voorkomen dat het 'hol' wordt waardoor er minder kans is op plagen, ziektes en stormschade.

Meer informatie

De mensen van de gemeente Soest weten veel over het Slangenbosje. Ook is er een actieve onafhankelijke werkgroep bestaande uit omwonenden. Zij houden het bosje twee keer per maand schoon. Wat betreft IVN Eemland is de Vogelwerkgroep wel eens te vinden in dit gebiedje omdat de ijsvogel er gesignaleerd is. In november 2007 deed het Slangenbosje mee aan de jaarlijkse nationale Natuurwerkdag.

Meeste foto's: Marlies Bouten. Enkele foto's: IVN Eemland